Amerigo Vespucci w 1497 roku uznał,że rok wcześniej przed Kolumbem odkrył Amerykę, i uznał odwiedzone tereny za nieznany wcześniej kontynent.

Ferdynand Magellan w 1519 roku wyruszał w wyprawę dookoła świata, podróż ta trwała niecałe 3 lata, a w 1522 roku poniósł śmierć w zatargach z tamtejszymi władcami, i od tego moemntu nazywana jest Cieśnina Magellana.

Druga wyprawa (1493-1495).

Jesienią 1493 roku Kolumb wyruszył w swą drugą podróż. Jego flotylla była tym razem znacznie liczniejsza. Podczas tej podróży odkryto wyspy z archipelagu Wielkich i Małych Antyli, ale przede wszystkim w 1493 roku Jamajkę.

Trzecia wyprawa (1498-1500).

Największym osiągnięciem trzeciej z kolei wyprawy była wyspa Trynidad u wybrzeży Wenezueli. To właśnie podczas tej wyprawy Kolumb po raz pierwszy ujrzał ląd Ameryki Południowej. Na wyspie Haiti został on jednak aresztowany wraz ze swymi braćmi: Bartłomiejem i Diego i odesłany w 1500 roku jako więzień do Hiszpanii, gdzie go jednak natychmiast zwolniono.

Czwarta wyprawa (1502-1504).

Podczas tej wyprawy Kolumb dotarł do wybrzeży Hondurasu w Ameryce Środkowej.

Zmarł 20 maja 1506 roku opuszczony i zapomniany przez ludzi. Do ostatnich dni swego życia nie zdawał sobie sprawy, iż odkrył zupełnie nowy ląd. Był przekonany, iż odkrył nową drogę do Indii oraz biblijny raj, za który uznał wybrzeże Ameryki Południowej. Był największym odkrywcą w historii.

Amerigo Vespucci.

Amerigo Vespucci (1451-1511). Włoski żeglarz i podróżnik. Brał udział w przygotowaniu wypraw Krzysztofa Kolumba. Uczestnik hiszpańskiej wyprawy do Gujany. Dotarł do ujścia Amazonki oraz zbadał wybrzeże Ameryki Południowej od Wenezueli do Brazylii w latach 1500-1505. Za propozycją współczesnego kartografa i geografa Martina Waldseemullera, od jego imienia zaczęto, począwszy od 1507 roku, odkryty przez Kolumba ląd nazywać Ameryką.

IV. Vasco da Gama i jego droga morska do Indii.

Vasco da Gama (1460-1524). Portugalski żeglarz i odkrywca. Podobnie jak Krzysztof Kolumb postawił sobie za główny cel odnalezienie drogi morskiej do Indii. Portugalczycy, zwłaszcza od czasów księcia Henryka Żeglarza, pierwszego wielkiego podróżnika, byli zainteresowani odkryciem tej drogi wokół brzegów Afryki. Wyprawa Vasco da Gamy rozpoczęła się dnia 8 lipca 1497 roku. Składała się ona z czterech okrętów portugalskich, które wypłynęły z Lizbony. Kierowały się one ku wybrzeżom Afryki zachodniej. Przez południowy Atlantyk dotarły one 22 listopada tegoż roku do Przylądka Dobrej Nadziei, który ominęły. Następnie przez Kanał Mozambicki wpłynęły one na Ocean Indyjski., 23 maja dotarły w pobliże Kalikatu (Indie). Cała wyprawa powróciła do Portugalii dopiero w lipcu 1499 roku. W ten sposób została odkryta właściwa droga do Indii.

V. Pierwsza podróż dookoła świata – Ferdynand Magellan (1519-1522).

Ferdynand Magellan (1480-1521). Portugalski podróżnik i odkrywca, swoja największą podróż odbył będąc w służbie hiszpańskiej. Jego marzeniem było dotrzeć do wybrzeży Azji Wschodniej przez Ocean Atlantycki oraz nie znany jeszcze ocean dzielący Nowy Świat – tak nazywano Amerykę od Azji. Król portugalski odmówił sfinansowania tej wyprawy, ale poparł ją król hiszpański Karol I. Magellan wraz ze swą flotyllą wypłynął dnia 20 września 1519 roku z portu hiszpańskiego San Luca de Barrameda. Flotylla składała się z 5 okrętów: “Trimidada”, “San Antonio”, “Victoria”, “Concepcion” i “Santiago”. Kierowała się ona na południowy zachód ku wybrzeżom Afryki Zachodniej i Brazylii. 24 sierpnia odkrył on cieśninę łącząca dwa oceany. Nazwał ją Cieśniną Wszystkich Świętych, dziś zwana Cieśnina Magellana. Po dość koszmarnej podróży przez Pacyfik, której towarzyszyły ogromny głód i pragnienie, wyprawa dotarła do wysp, które nazwano Wyspami Złodziejskimi, dziś Wyspy Mariańskie. Następnie skierowano się ku Filipinom, gdzie w walce z tubylcami dnia 27 kwietnia 1521 roku zginał Magellan. Reszta załogi kontynuowała podróż bez swego kapitana, przez Moluki ku Oceanowi Indyjskiemu. 6 września 1522 roku, prawie po trzech latach, okręt “Victoria” z kapitanem del Cano dotarł do Hiszpanii. Na jego pokładzie znajdowało się wiele cennych korzeni. Za ich sprzedaż udało się pokryć koszty wyprawy i jeszcze uzyskać dość duże korzyści finansowe.

Vespucci urodził się w 1454 roku do znanych rodzin we Florencji, Włochy. Jako młody człowiek czytał szeroko i zebranych książek i map. Zaczął pracę dla lokalnych banków i został wysłany do Hiszpanii w 1492 roku opiekować się jego pracodawcy interesów gospodarczych.

Podczas pobytu w Hiszpanii, Amerigo Vespucci rozpoczął pracę na statkach iw końcu poszedł na swoją pierwszą wyprawę jako nawigator w roku 1499. Wyprawa ta dotarła do ujścia Amazonki oraz zbadał wybrzeże Ameryki Południowej. Vespucci był w stanie obliczyć, jak daleko na zachód miał podróżował przez obserwację koniunkcja Marsa i Księżyca.

Na jego drugiej podróży w 1501 roku, Amerigo Vespucci pływał pod banderą Portugalii. Po odejściu z Lizbony, zajęło Vespucci 64 dni do przekraczania Atlantyku ze względu na słabym wietrze. Jego statki po wybrzeża Ameryki Południowej do odległości 400 km od południowego krańca, Tierra del Fuego.

Podczas tego rejsu, Vespucci napisał dwa listy do przyjaciół w Europie. Opisał jego podróży i był pierwszym zidentyfikować New World Północnej i Południowej Ameryki jako odrębny od Azji. (Aż do śmierci, Columbus myśleli, że osiągnięty w Azji.)

Amerigo Vespucci także opisane kultury rdzennej ludności, a koncentruje się na ich diety, religii, i co sprawiło tych liter bardzo popularne – ich seksualne, małżeństwo i praktyk przy porodzie. Litery zostały opublikowane w wielu językach i były rozprowadzane w całej Europie (byli o wiele lepiej niż sprzedający własnych pamiętników Kolumba “).

Amerigo Vespucci nazwano Pilot Major Hiszpanii w 1508 roku. Vespucci był dumny z tego osiągnięcia, “byłem bardziej zdolnych niż wszystkie kolegów z całego świata”. Vespucci trzeciej podróży do Nowego Świata, to była ostatnia na nabawił się malarii i zmarł w Hiszpanii w 1512 roku w wieku 58 lat.

Niemiecki duchowny-uczony Martin Waldseemüller chętnie tworzą nazwiska. On stworzył nawet własne nazwisko, łącząc słowa “drewno”, “jezioro” i “młyn”. Waldseemüller pracował nad współczesną mapę świata, oparta na greckim geografii Ptolemeusza i czytał z podróży Vespucci i wiedział, że New World rzeczywiście dwoma kontynentami.

Na cześć odkrycia Vespucci nic nowego dalej część świata, Waldseemüller drukowane mapy blok drewna (tzw. “Carta Mariana”) o nazwie “America” rozłożone w południowej części kontynentu Nowego Świata. Waldseemüller drukowane i sprzedawane tysięcy egzemplarzy map całej Europy.

W ciągu kilku lat, Waldseemüller zmienił swoje zdanie na temat nazwy dla nowego świata, ale było już za późno. Nazwa Ameryki wbił. Moc słowa drukowanego jest zbyt potężny, aby przyjąć z powrotem. Pokaż Gerardus Mercator’s World of 1538 był pierwszym, który to Ameryka Północna i Ameryka Południowa. Tak więc, kontynenty, nazwany włoski nawigator będzie żył na wieki.

Z pomocą portugalskiego astronoma Ruy’a Faleiro, Magellan otrzymał od króla Karola zezwolenie oraz ogromną pomoc finansową na wyprawę dookoła świata. W wyprawie rozpoczętej 10 sierpnia 1519 roku wzięło udział 5 statków: Trinidad, San Antonio, Concepcion, Victoria oraz Santiago. Po drodze załoga napotkała wiele przeszkód, jak i odkryła wiele zdumiewających rzeczy. 1 listopada 1520 roku flota dotarła do cieśniny łączącej Ocean Atlantycki z Oceanem Spokojnym, którą Magellan nazwał Cieśniną Wszystkich Świętych (Estreito de Todos los Santos ), a obecna nazwa to Cieśnina Magellana na południowym krańcu Ameryki Południowej. Kiedy załoga dotarła na wody Pacyfiku, Magellan nazwał ocean „Spokojnym”.

Niestety Magellan nie doczekał końca podróży, gdyż 27 kwietnia 1521 roku został zamordowany przez tubylców podczas postoju na wyspie Mactan. Z pięciu statków jakie wyruszyły z portu w Sewilli tylko „Victoria” z załogą liczącą 18 osób, pod dowództwem Juana Sebastiana Elcano powróciła do Hiszpanii.

Krzysztof Grzymułtowski- (1620-1687) wojewoda poznański od 1679, dyplomata; 1655 uczestnik konfederacji tyszowieckiej; 1660 brał udział w raty-fikacji pokoju oliwskiego; 1665 stojąc na czele opozycyjnej szlachty wielkopolskiej przystąpił do rokoszu Lubomirskiego; zwolennik elekcji Jana Sobieskiego; 1683 przeciwstawił się wojnie z Turcją; powołany na komisarza do spraw rokowań pokojowych z Rosją, zakończył je „pokojem wieczystym”, zawartym 1686 w Moskwie (tzw. traktat Grzymułtowskiego), utrwalającym warunki andruszowskiego rozejmu.